İşletme sahiplerinin önemli bir bölümü bilanço görüşmesinde önce dönem kârına bakar. Oysa şirketin gelecekte yaşayacağı nakit, borçlanma veya vergi sorunlarının işaretleri çoğu zaman dönem kârından önce bazı bilanço hesaplarında görünür.
Kasa;
Fiilen bulunmayan yüksek kasa bakiyesi kayıt düzeninin gözden geçirilmesini gerektirir.
Bankalar;
Banka bakiyesi kadar kredi limitleri, bloke hesaplar ve kısa vadeli ödeme yükleri de birlikte değerlendirilmelidir.
Ticari Alacaklar;
Ciro artarken alacaklar daha hızlı büyüyorsa tahsilat süresi bozuluyor olabilir.
Stoklar;
Satış hacmine göre aşırı stok artışı nakdin işletme sermayesinde bağlandığını gösterebilir.
Ortaklar Cari;
Ortağa kullandırılan kaynaklar vergisel ve finansal risk doğurabilir.
Banka Kredileri;
Kısa vadede yoğunlaşan borç yapısı, kârlı işletmede dahi nakit baskısı yaratabilir.
Özkaynaklar;
Sürekli zarar veya yüksek dağıtım nedeniyle zayıflayan özkaynak şirketin finansmana erişimini etkiler.
Tek hesap değil, hesapların birbirine oranı önemlidir;
Yüksek stok tek başına sorun olmayabilir; satışların ve brüt kârın da aynı ölçüde büyüyüp büyümediğine bakılmalıdır. Yüksek ticari alacak da sektörün normal vade yapısına göre farklı anlam taşıyabilir. Bu nedenle bilanço mutlak rakamlarla değil dönemsel karşılaştırma ve oranlarla okunmalıdır.
Yıllık değil aylık izlemek gerekir;
Yıl sonu bilançosu vergi ve raporlama açısından önemli olmakla birlikte yönetim açısından geç kalınmış bir fotoğraf olabilir. Özellikle büyüyen işletmelerde temel bilanço hesaplarının aylık veya üç aylık izlenmesi, sorunun henüz küçükken görülmesini sağlar.
Bilanço işletmenin geçmişini kaydeder; doğru okunduğunda geleceğe ilişkin ciddi uyarılar da verir.